وصیت نامه شهید دانشجو مهدی توحیدی

 

این وصیت را از متن پرسش نامه تهیه کرده ایم:

 

همیشه برای رضای خداوند کار کنید و آن بالا را ببینید تا مشکلات حل شود چون اگر پایین را ببینید زمین می خورید.

 

زندگی نامه شهید دانشجو مهدی توحیدی

 

 

در بهمن ماه سال 1339 متولد شد.او پس از گذراندن دوران کودکی با توجه به بافت مذهبی خانواده با مسجد و مجالس مذهبی مانوس شد ،به طوری که حدود 10سالگی امام خمینی (ره) را به عنوان مرجع تقلید خود انتخاب و پیوسته از دستورات ایشان تبعیت می نمود و در افشاگری چهره زشت رژیم ستم شاهی در حد توان خود تلاش می کرد.و ضمن تحصیل  به مطالعات مذهبی و سیاسی اهتمام داشت.

مهدی با شروع انقلاب اسلامی با پخش اعلامیه های امام بزرگوار و گروهها و شخصیت های سیاسی،مذهبی و شرکت در راهپیماییها حضوری فعال ازخود نشان داد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ابتدا در کنار دیگر فرزندان امام (ره) برای مقابله با عناصر خود فروخته و وابسته بر رژیم گذشته به حفاظت از شهر پرداخت و پس از چندی جهت حفاظت از فرهنگ پر بار اسلام و سیراب شدن از چشمه زلال علم و معرفت به حوزه علمیه قم عزیمت و به تحصیل پرداخت.اما به آن نیز بسنده نکرد و با توجه به تبهر در امور فنی ساختمان ضمن تحصیل در حوزه با جهاد سازندگی نیز همکاری نمود.به نقل از دوستانش ، مهدی در حالی که دو روز در هفته روزه دار بود تلاش بی وقفه ای برای برق رسانی به نقاط محروم در روستاهای قم داشت.

شهید مهدی با شروع جنگ تحمیلی و با دقت نظر او در انتخاب بهترین مسیر جهت خدمت بر مردم و اسلام عزیز سایر فعایتها را متوقف و به جبهه های جنگ شتافت اما بر علت اوج گیری فعالیت های منافقین به توصیه و همراه دوستانش به منظور مبارزه با گروهک منافقین به مشهد مقدس عزیمت نمودند و در چیزی کمتر از یک سال حدود 50% تشکیلات منافقین را در آن شهر متلاشی نمودند و از آنجا نیز مجددا عازم جبهه های جنگ شد.در این زمان بود که بنا به تشخیص مسئولین و ضرورت اصلاحاتی در کمیته انقلاب اسلامی مهدی لباس مقدس پاسداری را به تن کرد و در این مقطع با احساس ضرورت در جهت کسب تخصص به ادامه تحصیل که سالها رهایش کرده بود پرداخت تا بتواند تعهد و تخصص را در خود جمع کند و پس از گذراندن دوران دبیرستان در دانشگاه فنی تبریز در رشته برق پذیرفته شد.

شهید مهدی که در سالهای عمر خود سعی در پیمودن مراتب مختلف عرفانی داشت آخرین مرتبه عرفانی خو د را در شب 26 اسفند سال 66 پیمود  و در اثر اصابت موشک دشمن همراه  و در کنار پدر و برادر و عمویش به لقلاءالله پیوست.

و خداوند ندای "الهم الرزقنا شهادتنی فی سبیله " که زمزمه قنوتش بود را لبیک گفت.